REIS 1
* Klik op foto voor vergroting
Trip naar Washington DC / Wilmington 7-12 April 2006
Na een vrij ontspannende vlucht via New York (JFK) - waar ik
blijkbaar de "security" aanwijzigingen niet goed had gelezen, en dus
even "apart" gezet werd en ik mijn schoenen diende uit te trekken
waarvan dan "het stof" werd afgenomen met een steriel doekje, maar
God zij dank geen sporen werden gevonden van welke verdachte substanties dan
ook in hun spectrografisch toestel- kwam ik aansluitend toch veilig en wel in Washington
DC aan.
Het "Monaco Hotel",
waar ik tot zondag verbleef is een vrij beroemd hotel, een voormalig Nationaal
Historisch Monument, met allerlei soorten kamers, gesitueerd van de
bovenste verdieping tot zelfs in de "kelder" verdieping. Vanuit je
kamer daar kan je dan
enkel nog de voeten van de voorbijgangers op het voetpad kan zien door een smal raampje vlakbij het
plafond; ik had toevallig zulk een kamer. :-(
De Griekse stijl van de frontgevel (eerste foto) maakt
onmiddellijk een grote indruk, maar ik was wel meer aangedaan van de bijna "spookachtige",
oneindig lang ogende gangen (volgende 2 foto´s) die me ontegensprekelijk deden
denken aan de film "The Shining" (met gouwe ouwe Jack Nicholson, met
zijn bijl op zoek achter Shelley Duval).
In de hotelbar werd ik plots geconfronteerd met (jawel) Belgische frieten, geserveerd in
conische papieren frietzakken van krantenpapier (!), zoals ze decaden geleden in
België werden aangeboden ....Ik voelde me plots een beetje thuis...., zeker
wanneer ik bemerkte dat ze tevens één van de sterkste Belgische bieren
schonken, het 8,5% sterke "Delirium tremens" ("what´s in the
name" !).
(Nota: uit hygiënische overwegingen bevatte de namaak krantenzak natuurlijk nog
een zak, zonder inkt....)
Tijdens het weekend, maakten we een georganiseerde toer
met een trolley bus door Georgetown, een bekend kwartier in Washington met vele
oudere typische huizen zoals bv. "Mr Smith´s, the
friendliest saloon in town". Op aanraden van onze plaatselijke collega´s
begaven we ons later op de avond naar een andere, eveneens bekende uitgaansbuurt
genaamd "Adam´s Morgan" waar we het optreden konden bijwonen van een
plaatselijke live
band in een originele bruine kroeg, die luisteerde naar de muzikale naam "Madam´s Organ":
Het was de trip waard: "ambience" tot in de vroege uurtjes!! (en de
tap stond niet stil)
Op zondag was het weer plots uitgenomen prachtig en een
obligatorische wandeling naar Capitol
Hill bood zich aan. Op de terugweg door het park, voorbij de vele prachtige
musea (moderne kunsten, dinosauriërs,...), kon ik vaststellen hoe inventief
sommige mensen zijn in het creëren van muziekinstrumenten; van zeer ver namen
we reeds het geluid van tam-tams waar, maar dichtbij gekomen, bleek het drumstel
gewoon een verzameling van lege emmers te zijn, elk in een ander materiaal
(plastic, metaal) of met een andere inhoud, leeg of (half)vol, wat de drummer
toeliet de vele verschillende vibrerende tonen te produceren....
Zondagavond namen we dan de trein in Union Station (foto) naar
Wilmington (Delaware), waar ik heen moest voor zaken. Waar Union Station door
zijn uitstraling bewijst dat treinreizen 100 jaar geleden zeer zeker enkel
weggelegd was voor de beter begoede burger, wekte Wilmington station wel enige
sympathie op, maar... het kon alleszins wel een streepje verf gebruiken (laatste
foto)........
Zo, dat was eigenlijk het laatste noemenswaardig feit op deze trip, en een
dagje later genoot ik een rustige terugvlucht naar Brussel......
| 
