Habichen (Oetz) im Oetztal (A - Augustus 2010)
Na het Pitzdal vorig jaar was dit jaar het Oetzdal -eveneens in Tirol- aan
de beurt. Het Oetzdal ligt parallel aan het Pitzdal en mondt eveneens uit in
het Inndal. In tegenstelling tot het Pitzdal kan men via het Oetzdal over de
Timmelsjoch pas naar Italië de Alpen oversteken. De pas is echter niet
geschikt voor vrachtwagens of caravans en is ook slechts enkele maanden per
jaar open.
Hotel Habicherhof, een aangenaam familiehotel in het gelijknamige
"gehucht" van Oetz, namelijk Habichen, was onze pleisterplaats dit jaar. De
bijgevoegde foto geeft je alvast een eerste indruk.
Meer informatie over het hotel en zijn accomodaties kan je vinden op:
http://www.hotel.habicherhof.at/
De eerste dag ter plaatse was het weer werkelijk ideaal om
reeds van onze Oetztal-pas te genieten; we reden naar Sölden (ca. 1360 m
hoogte) vanwaar we over de
kronkelige tolweg (voor "enkel voor ervaren chauffeurs" - zie 1ste foto) naar ca. 2700 meter
hoogte reden; daar moet je eerst door een ietwat akelige, met mist gevulde tunnel naar de
parkeerplaats rijden aan de andere kant van e berg, om je auto er achter te
laten en dan de kabelllift te nemen naar 3249 m hoogte. De Tiefenbach-lift
brengt je dan naar een 360° panorama van bergen en sneeuw, je beloning voor
deze excursie. Een ware toeristische attractie daarboven is de kabel-brug,
hangend boven een sneeuwwitte afgrond, die je werkelijk een raar gevoel
bezorgt in de maag...en de benen....
De volgende dag namen we de Acherkogelbahn in het dorp van Oetz,
die ons tot een hoogte van 2020 m bracht om daarboven een stevige wandeling te maken tussen
bomen, door de groene almen en ....de vele koeien. Een mooi panorama is
altijd de moeite waard. Gelukkig wenkt er altijd een nabij terrasje voor een
glas karnemelk of ...een frisse pint.
Weer beneden inhet centrum van Ötz viel mijn fotografisch
oog op een krijtbord met het woord "tageshit" (rechts onderaan op de eerste
foto hieronder) wat eigenlijk wijst op e "hit van de dag" maar men kan het
ook lezen als "Tage-shit", wat zoveel kan willen zeggen als "dagelijkse
shit" :-)
De volgende dag was de zon ver te zoeken maar het was
uitstekend wandelweer. We waagden ons aan een steile wandeling naar de
Stuiben-Watervallen te Umhausen. Het grijs, vochtig weer was ideaal
paddenstoelenweer: een mooie vliegenzwam (Amanita Muscaria - rood met witte
stippen).
Er zijn 2 manieren om de wandeling te maken: langs een vrij steil
wandelpad of.... met helm en veiligheidstouwen in ware paracommandostijl
naar boven! Dat hebben we wel aan anderen overgelaten. Het pad leidt je naar
verschillende terrassen waar je het opspattend water over je heen krijgt.
Na deze verkwikkende en verfrissende wandeling, trokken we
naar Ötzi-dorp, ook vlakbij. De Ötzi-hype inspireerde de Ötztalers hier om
een aard van "Bokrijk" neer te poten om de moderne mens te tonen hoe Ötzi
toen wel van hout pijlen moest maken, bijen kweekte en huiden bewerkte.....
zeer didactisch :-)
En een beetje zoals in Jurassic Parc, brachten ze enkel
dieren uit de oertijd weer tot leven: de oeros en een soort moeflon met
speciale (bijna buitenaardse ??) ogen....
De volgende dag, zonder zelfgemaakte foto's, bezochten we
eerst een ambachtelijke houtsnijderij bij Langenfeld waarna we onze
Ötztal-pas gebruikt hebben om 3 volle uren te genieten van de fantastische
waterwereld van de Aquadome.
Warm,en koud water, zout en zwavel water, watervallen, tunnel-glijbanen, wilde stromen, rustige hete baden met relaxerende muziek
(onder water !), ligzetels, sauna's, 4-5 buitenzwembaden of pools, 3-4
binnenzwembaden enz.....echt een uitstap waard.
Zie voor meer info op:
http://www.aqua-dome.at/xxl/_lang/de/_area/therme/therme.html
De dag erop zag het weer er eerder stiefmoederlijk grijs
uit en besloten we het kasteel van Tratzberg te bezoeken, gelegen aan het begin van
het Zillertal, op een steile heuvel (foto). Het kasteel heeft een mooie eigen website in vele
talen: http://www.schloss-tratzberg.at.
Een toeristentreintje (foto) brengt je vanop de parkeerplaats beneden in aan
5-tal minuten naar de ingang van het kasteel. De sportievelingen onder ons
kunnen echter ook te voet naar boven in ca. 20 minuten via een korte maar
steile klim.
Een aantal foto's die ik zelf buiten genomen heb (binnen fotograferen was
verboden) staan hieronder. Nadat je een toegangsticket hebt aangescgaft,
krijg je een elektronische gids in de taal die je wenst (en dat waren er
heel wat). Ik moet toegeven dat het een bezoek waard was !
Op de terugweg naar het hotel bezochten we de -eerder commerciële- galerijen
van Swarowski te Hall. Eerst ga je door een ietwat moderne tentoonstelling
met veel spiegels, licht- en kleurspektakel wat ons het slechte weer buiten
even deed vergeten. Een kleine selectie van de zelf gemaakte foto's toont
een mooi gedecoreerd paard, een kristallen kerstboom en de maan die met de
zon op schaatsen danst.
Zoals te verwachten was word je op het einde natuurlijk door een reuze
winkel geleid zodat de verleiding wel zeer groot wordt om niet met lege
handen huiswaarts te keren....
De 7de en laatste dag was het weer opnieuw prachtig en
trokken we met de auto naar Kühtai (2017 m - eerste foto hieronder) om daar
een kabelbaan (de 3-Seeen-lift) te nemen naar 2350 m; daar kan je een mooie
wandeling maken tussen de schapen, via kronkelende baantjes naar het
Finstertal-stuwmeer (foto rechts). Het uitzicht was de trip waard.
Terug beneden genieten we nog op een terrasje van een
bergbiertje, denken nog even aan de mooie fauna en flora daarboven om dan
met de gezonde berglucht in de longen weer huiswaarts te keren.
Mooie liedjes duren niet lang......
