Wenns im Pitztal (A - Juli 2009)
De zomer van 2009 bracht ons terug naar Oostenrijk, meer bepaald naar Wenns,
gelegen vooraan in het Pitz dal, een zijdal van de Inn vallei, met zijn
begin vlakbij Imst.
Het weer was excellent die week, dus maakten we van de gelegenheid
gebruik om de hoogst bereikbare attracties in de nabije omgeving op te
zoeken.
Een zeer interessante formule voor families met kinderen (<14 jr) is het
aanschaffen van de zogeheten Pitztal-Freizeitpass: het laat je toe gedurende
7 dagen in de wijde omgeving gebruik te maken van alle kabelbanen en tolstraten in Pitz- en Kaunerdal.
Voor onze eerste uitstap reden we tot het einde van het Pitz dal; het
Pitztal is een vallei parallel aan het Oetz dal maar het Pitzdal is, in
tegenstelling tot het Oetzdal, een doodlopend dal. Via het Oetzdal kan je
naar Italië rijden via de Timmelsjoch pas.
De hoogste kabelbaan van Oostenrijk bracht ons tot in de sneeuw aan de
Pitztal gletscher op ca. 3400 m boven de zeespiegel, waar we volop konden
genieten van de sneeuw en de prachtige vergezichten (volgende 3 foto's).
Op de terugweg naar het hotel in Wenns konden we onze Pitztal pas nog eens
gebruiken om met een kabelbaan aan het op 2300 m hoogte gelegen Riffl meer
te geraken (foto 4 hieronder); in ongeveer 1 uur tijd wandelden we rond het
meer en maakten van de gelegenheid en van de mooie omgeving gebruik om van
een aangename en ontspannende picknick te genieten.
De volgende dag, vermits het veel meer bewolkt was, met zelfs af en toe
wat regen, besloten we naar Innsbruck te
rijden. Innsbruck is een leuk aangenaam stadje, met vele
smalle straatjes, waar hotels en restaurants hun typische uithangschilden
"showen" (bv. het schild "Goldener Adler" - foto 1
hieronder); natuurlijk wereldfaam heeft Innsbruck
voor zijn "Gouden dak"
(foto 2).
Daar dit vele toeristen lokt, vindt men vlak in de buurt meestal vele
rare personaliteiten die voor standbeeld spelen en zo een centje proberen
bij te verdienen. Vermits er al een "Gouden Dame"
vlakbij het Gouden Dak stond, moesten de anderen wel een andere teint
kiezen, bv. zilver (Dame
met mobilofoon...) of zelfs spierwit (de boete
doende broeder...)
Na dit leuke stadsbezoek, was het weer opnieuw prachtig en vatten we onze
geplande uitstap naar het Kaunertal aan. Het Kaunertal
is de volgende parallele vallei die op het Inntal uitmondt (maar nog verder
weg vanhet Oetzdal). Dit dal is volgens ons
zelfs mooier, meer indrukwekkend en ongerepter dan het Pitzdal. Het ganse
dal is wel een tolweg maar -opnieuw-
zit de tol al vervat in de Freizeit pas.
De volledige route heeft 30 genummerde uitzichtpunten,
aangeduid door een typisch schild met de afbeelding van een Steenbok
(bv. schild 9
op fot 2 hieronder) en eindigt aan de voet van de gletscher
op ongeveer 2750 m boven de zeespiegel,
na 29 opwindende haarspeldbochten.
Wanneer je door de vallei rijdt, lijkt deze plots te eindigen bij de
reusachtige, hoge afdamming die je al van heel ver kan zien wanneer je
het Gepatsch meer
nadert. Achter deze dam (foto 1) ligt dan lang
uitgerekt het stuwmeer (foto's 2+3).
Na het meer wordt de weg meer en meer kronkelend en de meeste
haarspeldbochten beginnen dan boven de boomgrens (foto 1).
Naast de haarspeldbochten en de vele andere toeristen
(in autos, bussen of zelfs op de fiets -
deze laatsten meestal afdalend...),
moet je wel speciaal oppassen voor onverwachte
bewegingen van loslopend vee.....God zij dank, ook
vee slaat regelmatig af voor een frisse drink in
één van de vele ijswater meertjes naast de weg.
Het einde van de tolweg ligt aan de voet van de Weissensee-Gletscher op
een hoogte van 2750 m, het hoogste punt dat ik
ooit zelf met mijn eigen wagen en/of in Europa bereikte. (Met
een huurwagen in de USA reed ik wel al eens over de 3031 m hoge Tioga pas in
het Yosemite National Park).
Daar aangekomen kan je de kabelbaan nemen naar het 3-landenpunt (A-I-CH)
op 3108 m hoogte.
Veel minder sneeuw dan op de Pitztal Gletscherbaan,
maar even prachtige vergezichten maken het
de moeite deze trip te maken.
Op de terugweg vindt je vele terrasjes die je toelaten nog in alle rust
na te genieten van deze geweldige uitstap....neem
er gewoon je tijd voor.
Volgende dag: de langste Alpen-rollercoaster ter wereld, in Imst, stond
op onze verlanglijst en dit opwindende hoge-snelheids-avontuur overslaan
konden we ons zeker niet permitteren. Onderstaande
2 foto's slagen er zeker in de verste verte niet
in je ook maar ENIG idee te geven welke sensatie je beleeft wanneer je naar
beneden raast. Beter is via het internet eens
de woorden "Alpine roller coaster Imst"
in te geven en naar enkele van de gemaakte Youtube of Google videos te
kijken die genomen werden tijdens de afdaling.
Meer algemene info kan je ook vinden op de officiële website:
http://www.tyrol.tl/en/highlights/theme-parks-educational-trails/alpine-coaster-imst.html
Voor onze laatste dage besloten we een rustige bergwandeling te
maken bij Ried-Fendels,
gelegen dicht bij Prutz,
in de Inn-vallei, vlakbij het begin van het Kaunerdal.
Eerste deel in een gesloten kabelbaancabine, deel 2 in een 4-zitter
zetellift brengt je bij de"Sattelklause"
op ca. 1870 m. Een korte wandeling naar Fendler Alm
beloont je daar met een glas verse botermelk (of een frisse pint....) op het
terras van het Boerderij-Gasthof op 1974 m.
Vanaf daar verschijnen er om elke hoek van
het wandelpad prachtige vergezichten...één advies
is echter wel om goed uit te kijken naar het pad zelf: er lopen daar vele
bergkoeien rond die hier en daar onaangenaam glibberige substanties achter
zich in het hoge gras of op het wandelpad zelf laten vallen....
:-(
Deze laatste uitstap was dan ook het einde van ons
zomerverlof 2009 en met deze foto van een vlinder
op eenzame Oostenrijkse hoogtes in ons achterhoofd,
reden we ontspannen terug naar België....
"We'll be back !!" (zoals ze in
Californië wel eens durven zeggen....)
